Polariteit van bewustzijn

In een tijd waar twee krachten elkaar tegenkomen, kan het collectieve bewustzijn echt twee compleet verschillende kanten op gaan. Het is interessant om te weten dat Maya's en Toltek-indianen al hebben nagedacht over zulke polariteit. Zij konden vergelijkbare veranderingen in hun eigen tijd erg goed duiden.
En goed, we zitten er nu dus echt middenin. Neil Kramer zag het in 2008 opkomen, en vroeg zich toen al af waar dit op zou uitlopen en wat er in het verleden over gezegd is.

Er is een hoop hypnose aan de gang om bewustwording tegen te gaan. Naast alle manipulatie in de atmosfeer komen ook nog eens alle leugentjes van de laatste paar honderd jaar samen. We kennen ze wel: mensen zijn intrinsiek slecht, en het is maar goed als er straks één wereldmunteenheid komt, zodat de oorlogen verleden tijd zijn; en het liefst nog digitaal ook, want dan is het pas echt vooruitgang. Zet ons maar liever gevangen, dan kunnen we elkaar tenminste niks meer aandoen.

En aan de andere kant: veranderingen zijn aan de gang.. realiteit komt binnen op een bepaalde frequentie, maar onze ontvanger wordt breder, wordt soepeler, en dat verklaart ook de grondige strategieën om de hele boel tegen te gaan. Indrukwekkend, beangstigend en in een moderne stedelijke omgeving vooral bizar, maar de uitdaging is om vooral door te gaan; je niet te laten remmen door retorische argumenten. In het land der blinden moet éénoog gewoon nóg beter kijken. Ook wanneer het lijkt of er niets beters is. Op ieder denkbaar gebied bestaat een lange traditie, al is het soms even zoeken.

Reken maar dat er technieken zijn om mensen het moeras in te trekken. En dan? Twee soorten mensen die tot in lengte van dagen van alles met elkaar delen? Een rude awakening? Een geleidelijke ontbinding? Een dimensieshift? Een aanmoediging tot enorme creativiteit en authenticiteit ? Laten we niet vergeten dat juist in deze tijd veel mensen hun eigen leven aan het maken zijn. Polariteit hoort bij een tijd van transitie.

Het chronische probleem is dat er zo weinig informatie beschikbaar is. Dat was dus onze informatie-maatschappij: een gebrek aan informatie. Het lijkt wel alsof de moderne mens eropuit wordt gestuurd om de weg kwijt te raken.
Ik wil ter inspiratie wijzen op lezingen van Santos Bonacci en van Ian Lungold.
Santos Bonacci wijst op 21 december 2012, het groot jaar (24.000 jaar) en onze positie ten opzichte van het centrum van de melkweg. Religies, mythes en profeties hebben vrijwel altijd een connectie met de sterrenbeelden.
Ian Lungold komt ook uit op 21 december 2012, maar dan op grond van één van de vier Maya-kalenders die een evolutie van bewustzijn beschrijft. Daarin hebben profeties een plaats, en hebben mensen een taak. Het is veel werk, maar dit zijn twee heren die enthousiast bezig zijn met wat klopt, niet met wat betaalt.

Intuïtie en 2012

Maya's

Een terugkerende vraag bij de studie naar de Maya's is: hoe wisten ze dat allemaal ?
Peter Toonen beschrijft dat de Maya's de afstand van de aarde tot de maan kenden, nauwkeurig tot op vier cijfertjes achter de komma. Hetzelfde geldt voor informatie over de baan van planeten, je zou er een paar honderd jaar lang onafgebroken voor moeten observeren om dat te weten te komen. Sterker nog: ze wisten de baan van planeten die voor het blote oog helemaal niet zichtbaar zijn. 
In India en Egypte zien we eigenlijk hetzelfde. Boeddha kende exact de snelheid van het licht, maar de oude man was altijd aan het wandelen en is nooit in de weer geweest met technische snufjes om het uit te proberen. De piramides bevatten wijsheden die niemand nog echt heeft kunnen doorgronden, en de Maya-kalender in feite ook. 

Ze wisten dingen. 
Het is misschien leuk om het te vergelijken met de ervaring van veel componisten. Op een gegeven moment wisten ze het gewoon, de kern van de muziekstukken, ze hadden het idee dat ze iets bestaands doorgaven.
Schumann heeft altijd gezegd dat hij enkel een medium was voor overleden componisten waaronder Beethoven. Ook de late Beethoven had op een zeker moment ineens het Eureka-gevoel, en zag plotseling de hele opzet van de 9e symphonie. Hij hoefde de symphonie alleen nog maar een beetje bij te schaven.. en het was dus helemaal niet zo'n punt meer dat hij toen al stokdoof was.
De oude Duitse meesters hadden het over "Gott", en deze God lijkt erg veel op wat vroegere religies 'het veld' of 'de ether' noemden. De oude Indiërs hadden het over 'Akasha': een veld dat alles met elkaar verenigt en verbindt. 


Het kosmische veld

Het plotselinge 'weten' is beschreven in alle moderne studies van sjamanisme. Met sjamanisme heb ik het niet over exotische dansers uit Mongolië van de National Geographic-zender, maar over een wetenschap die hoe dan ook imponeert als je je erin verdiept.

Sjamanisme heeft ons de Maya-kalender gebracht, de stand van de planeten, oude scheppingsverhalen, het idee van een moeder aarde die 'weet', en het was ooit overal ter wereld de oorspronkelijke spirituele ervaring (soms in combinatie met bepaalde paddenstoelen).
Contact leggen met onze intuïtie, met "Gott", met het eeuwige weten, en sommige samenlevingen waren daar verder mee dan andere. Vermoedelijk was sjamanisme ten minste 100.000 jaar lang zowel religie als wetenschap; totdat onze beschavingen daar een einde aan maakten (Mesopetamië, vanaf 6.000 jaar geleden). Ze gingen de esoterische wijsheden selecteren op technieken om mensen in de ommuurde steden te controleren. Dat betekent zeer zeker niet dat de echte wijsheden helemaal niet zijn overgeleverd, maar er is een hoop verstopt.

Moderne studies naar sjamanisme zijn stukken beter dan een paar decennia terug. Een goed overzicht geeft Neil Kramer (interview), hij verwijst naar Standard Remote Viewing Techniques. Het is een soort zesde zintuig, waarbij je leert om je geest in contact te brengen met het eeuwige weten in 'het veld'. 

Volgens mij brengt dit ons bij de kern van de omslag rond 2012; en het is meteen ook één van de meest lastige om te begrijpen.  Met een goede training kan onze geest contact leggen met het kosmische veld. Eeuwige informatie, geometrie, kunst, talenten, vaardigheden.. het is er al; en we hoeven enkel de geest vrij te maken om het te kunnen downloaden. 
Alles wat ooit gedacht en wat ooit met veel overgave gedaan is, het is er nog, het is bewaard gebleven, het is energie. De grote vraag is dan natuurlijk: kunnen we erbij? 
De tijd is er absoluut rijp voor, dus het antwoord is ja. Maar.. onze hersenen werken niet altijd mee. Onze hersenen willen zo graag zelf denken, en ook ons ego wil dat we zelf gaan leren, in plaats van ontvangen. 

"Je ogen en handen weten veel meer van boogschieten dan jijzelf. Het enige wat een
goede boogschutter moet leren is om zelf niet in de weg te gaan staan" 

Gedachtenpatronen

Iedereen die iets heeft met creativiteit kent de momenten waarop ingevingen komen. Sommige mensen hebben het bij een wandeling in de ochtenddauw, veel mensen hebben hun ingevingen onder de douche, anderen hebben iets met rijdende auto's en bussen laat op de avond. De echte ingevingen komen nooit terwijl je ligt te draaien in bed, en al helemaal niet tijdens de vergadering. 

Bij het plotselinge 'weten' is juist de kunst om niét te denken. Er zijn oude technieken voor, met name in de traditie van het Zen-Boeddisme. De Chinezen hebben een eeuwenoude mentale training: de Koan. 
Door het creëren van verwarring, kan een leraar de gebruikelijke gedachtenstroom onderbreken. Het idee is dat studenten leren om los te komen van ingesleten vraag/antwoord-patronen. Door zich bijvoorbeeld te buigen over vragen waar geen gewoon antwoord op bestaat. "Als twee handen klappen, hoor je een geluid. Wat is het geluid van één hand?" 

Het kan ook door nieuwe antwoorden te bedenken op schijnbaar eenvoudige vragen. De goede Zen-leraar ziet wanneer een student een uitgedacht correct antwoord geeft (en keurt dat dan streng af), en wanneer de student vanuit het hart een geheel eigen nieuwe gedachte naar voren brengt. Het hart tegenover het brein.  

Vanuit deze traditie (en Toltec-sjamanisme) is het proces beschreven hoe mensen kunnen leren om voorbij de blokkades te komen van het brein. Alles begint met een sterke relativering van de werkelijkheid: een overtuiging dat niets is wat het lijkt.

Dat is een eerste stap. Vervolgens is het de taak om de linkerhersenhelft te overtuigen dat we met z'n allen aan de gang willen gaan met zaken die het niet kan beredeneren. Dat wil het helemaal niet. De linkerhersenhelft is geniaal in het beredeneren en oplossen van problemen, maar het kan helemaal niks met intuïtie. 
De rechterhersenhelft doet dat wel. Een gezonde geest moet ook leren meer afstand te nemen van het ego, maar het niet helemaal uit te vlakken. Het ego heeft het beste met ons voor, het is van nature uit op veilig en risicomijdend gedrag voor korte termijn, maar het heeft absoluut geen overzicht. Intuïtie weet wat de lange termijn baten zijn, het kan in contact komen met het veld, en het wil dus vaak compleet de andere kant op. Uiteindelijk is intuïtie de enige en beste raadgever voor persoonlijke groei. 

Hoe dan ook, ieder mens heeft in zichzelf nogal wat strijdige opvattingen die met elkaar in conflict kunnen komen, en het is niet iets van deze tijd. De grootste oude wijzen wisten dat, en hebben het uitgebreid beschreven. Er is trouwens één goede, erkende manier om alle strijdende partijen aan één tafel te zetten: muziek. Het maken van muziek, het luisteren naar muziek. Dat is vermoedelijk de reden waarom de televisiekijker die associatie heeft bij sjamanisme. 
Ik stel me het graag voor als een vader die het hele weekend doorbrengt met een stel kinderen die altijd ruzie  met elkaar hebben. Er is één lichtpuntje: gelukkig houden ze allemaal van muziek. 


Paradigma's

Uiteindelijk is het altijd een persoonlijk proces, of we groeien, en hoe we groeien. We ervaren eigenlijk maar een heel klein deel van de werkelijkheid. En we kunnen er jammer genoeg zo weinig aan doen, we worden er van jongs af aan in getraind. Om te leren dat dit het eigenlijk allemaal wel is. Niks geen veld, eerst naar school, en dan zul je er hard voor moeten werken! 
De laatste drieduizend jaar zitten we met alle georganiseerde religies en ideologieën die dingen verdraaien. De moderne Europeaan vergeet vaak dat Darwinisme ook een controlemechanisme is geweest, om het hele idee van competitie rechtvaardiging en zogenaamde diepgang te geven. We zijn gaan denken dat het onze menselijke natuur is, dat de enkeling wegloopt met alles.
De financiers van het idee van competitie komen uit de oliewereld - Rockefellers - en zij wisten allang wie die competitie zouden gaan winnen: zijzelf.
En dan die leerplicht, het woord alleen al is misleidend. Schoolplicht. Ieder kind heeft een natuurlijke nieuwsgierigheid... totdat het naar school gaat. Onderwijs kan erg veel kapotmaken. Het haakt vaak in op het ego, en dat is funest voor persoonlijke groei. 

En ook daarna gaat het maar door, allerlei methodes om ons af te leiden van individuele groei. Het hele circus in de massamedia, maar ook de universiteiten die standaard heel weinig doen met zaken die paradigma's kunnen doorbreken. 
"Bewustzijn komt niet uit een veld in de kosmos, welnee, dat is allemaal New Age. Dat zijn mensen die werken zonder bewijs, waarzeggers, positivisten. Op de universiteit zul je leren dat het allemaal al is beschreven door Darwin: natuurlijke en vergeet ook vooral niet seksuele selectie." 

Ik ken de universiteit, ik heb het geloofd. Het is waar op een bepaald niveau (en zo komen ze ermee weg), maar wat betreft de grotere implicaties klopt er niets van. Het kan handig zijn om de populaire wetenschappelijke paradigma's met dezelfde argwaan te bekijken als het verhaal van de kerk of het verhaal van de politiek. Maar kennelijk is het allemaal een persoonlijk proces.


Leren weten

Laten we het positief bekijken. De kansen worden ons momenteel echt aangereikt. We kunnen het trainen: weten zonder te leren. De Maya's konden het, de Duitse componisten konden het - contact leggen met het veld van kennis en bewustzijn. Zonder in een systeem van afhankelijkheid te stappen. Als we echt durven, dan gaan niet alleen onze systemen van controle en afhankelijkheid op de schop, maar is er ook een nieuwe toekomst voor de collectieve fysieke werkelijkheid. In de natuurkunde is één en ander al beschreven in de quantumfysica, maar ook in de religie van Tibet in de tijd van vóór het Boeddhisme: Bon. 
Materie bestaat uit atomen, en atomen bestaan enkel bij gratie van aandacht, van het bewustzijn, van de observator. Atomen veranderen als we er energie aan besteden. Het zesde zintuig. Macht kan alleen bestaan als mensen het idee van macht iets vanzelfsprekends vinden. Ieder controlesysteem is daarom uit op het bewustzijn. 

Leren weten.. hoe? Wie iets heeft met energie: alles komt binnen via het hart. Het hart is dé grote energie-machine die open kan staan of gesloten kan zijn. Je voelt het. Boeddistische tekeningen met een kring rond het hoofd zijn volgens mij echt misleidend. 

Verder: alle mentale programma's, alle wetenschappelijke aannames, alle religieuze ladingen, alle gedachtenruis; alles moet uitgeschakeld zijn. Dat kan even duren, want dit gaat in feite over zelfkennis. De mysticus Gurdjieff (1877-1949) heeft er een heel leven aan gewijd. Het advies uit meditatiekringen om even niet te denken, is mij iets te makkelijk.
Tot slot: overgave van persoonlijke omstandigheden. In het veld ligt alles voor het oprapen, maar er is niets als we het komen halen uit eigenbelang. Dat is het hele paradoxale: we worden uiteindelijk altijd beter van persoonlijke groei, maar niét als we gaan bedenken dat we wel eens rijk kunnen worden, dat we een expert kunnen worden die een boek kan gaan promoten op de televisie. Maar ook dat lijkt me een eerlijke deal: de beste ideeën, de beste kunstwerken zijn niet voortgekomen uit persoonlijk gewin. 
  

Bron:

Neil Kramer - The unfoldment
Peter Toonen - Wat wisten de Maya's?
Max Igan - Earths forbidden secrets   (online)

Prometheanreach / psy-ops

2012

Prometheanreach.com geeft een overzicht van zestien verschillende denkers over het belang van dit jaar, eigenlijk een grote verzameling van linkjes met relevante radio-interviews, in het Engels. Het idee is dat het huidige 'evenwicht' verstoord zal gaan worden, via een natuurlijke of georkestreerde gebeurtenis, gevolgd door een poging tot mind control, en daarna een krachtige positieve energie die we kunnen aangrijpen. Ik wil in dit verband ook wijzen op het interview van Rik Clay en het blog van Matthew Delooze.

CO2 footprint© is onzin.
Dit is wat er wél gebeurt.

Ik heb zelf veel geleerd van Alan Watt, Jay Weidner, John Lash en Neil Kramer. In die volgorde.

In het Nederlands taalgebied is het allemaal een stukje zweveriger, maar Peter Toonen (de maya-man) komt waarschijnlijk het dichtst in de buurt; hij heeft het over de effecten van een poleshift en een verandering van magnetisch veld. Een poleshift betekent plotseling 30 uur volledige duisternis, en dan veranderende temperaturen. Niet een volledige flip-over maar een flinke tik. Een magnetische shift betekent dat mensen zich veel meer bewust worden van hun capaciteiten. De truc is om gericht te zijn op wat er binnenin gebeurt.


Mind control 

De ellende van deze tijd is dat er ook krachten of groepen zijn die mensen willen vasthouden in een soort hypnose. Juist omdat er eeuwenlang geïnvesteerd is in een bepaald soort van controle, en zij eindelijk lijken te gaan naar een soort hoogtepunt daarvan. Het gaat om vasthouden: er ís al hypnose, voor wie dat wil, maar ze zullen straks heel goed hun best moeten doen om ons daar nog te houden.

Het is die combinatie waardoor er vermoedelijk een grote mind control - gebeurtenis aan zit te komen, binnenkort. Met als doel dat we ons afsluiten voor natuurlijke veranderingen. Het kan behoorlijk professioneel worden. Ik weet niet wat voor technieken ze nog van stal kunnen halen, maar het is aan ons om de truc te doorzien. Als je dat vanaf het eerste moment doet, dan word je er niet ingezogen, kun je afstand nemen en het zien als een show. Het hoort er kennelijk even bij, het is de clash tussen controle en de natuurlijke tegenhanger daarvan.

11 september was de laatste grote mind control; hij heeft in de wereld van de politiek goed 10 jaar gewerkt, en wordt in feite nog steeds slecht begrepen. Aan de andere kant was dit voor veel mensen de eerste aanleiding om zich grondig een en ander af te vragen. Boeken van Thierry Meyssan (the big lie) en Webster Tarpley (911 synthetic terror) geven een indruk van zorgvuldig voorbereide psy-ops. In diezelfde eerste jaren kwam er een soort van gecontroleerde oppositie op gang (loose change, engineers for 911 truth). Dat is het deel dat slecht wordt begrepen: de achtergronden van de gecontroleerde oppositie. Ik kan me spotjes op CNN herinneren in 2004: oppositie tegen de berichtgeving van CNN - mede mogelijk gemaakt door CNN. Zo kwam het verhaal de wereld in over explosies met thermiet en over staal dat zou zijn afgevoerd naar China, alsof er daar die ochtend nog staal lag.

Gecontroleerde oppositie heeft de aandacht afgeleid van meer onafhankelijke onderzoekers. In feite is de waarheid over het lot van de torens pas in 2008 goed uitgelegd: een directed energy-wapen (DEW) dat materie in stof doet opgaan. Niet instorten maar in stof opgaan. In dat proces lijkt het alsof je explosieven ziet afgaan.

Het boek van Judy Wood (where did the towers go) geeft de achtergrond. Zij leeft nog, haar student is wel vermoord. De technologie bestaat sinds Oklahoma 1995, en gaat voorbij aan conventionele explosieven of brandstoffen. Het boek is zuiver wetenschappelijk, en geeft een verklaring voor foto's met een vreemd soort schade in de hele omgeving op die dag; voor een vreemde kracht: iets dat auto's omdraait terwijl er een halve meter verder helemaal niets gebeurt, iets dat mensen optilt en 10 meter verder neergooit. Een microwave-achtig wapen dat inwerkt op de elektro-magnetische energie die er al is.

Gecontroleerde oppositie heeft ook het idee versterkt dat het allemaal zou gaan om een elite die strijdt om de toegang tot fossiele brandstoffen in het Midden-Oosten. Zo'n groep kan er zijn, maar dan is er toch echt nog een club boven hen. Dit gaat allang niet meer over olie, dit gaat over controle, controle over ons eigen boerenverstand. Vermoedelijk zijn de neocons met hun olie-avonturen gechanteerd door een club machtswellustelingen boven hen. Denk aan de top van de mafia, ik weet wat jij weet, maar jij weet wat ik weet wat jij weet. Voor hen lijkt alles tot nu toe gesmeerd te gaan: centralisering, iedereen doet mee. Het is heel simpel: zij moeten weg. En ze gaan niet vrijwillig weg. En toch moeten ze weg.


Vrije energie 

De positieve kant is ook makkelijk: elektromagnetische technologie bestaat al; anti-zwaartekracht bestaat al. We hebben de beelden nog.

Bedenk wat dat betekent als iedereen straks toegang heeft tot zulke energie. Voor de positie van alle koninklijke oliejongens (en dame), voor het leen- en geldsysteem, voor Londen, de Saudi's, voor China, voor de fabrieksarbeiders in de derde wereld.

Het gaat trouwens allemaal terug op twee Oost-Europeanen. Vergeet China, de toekomst komt van de Servische ingenieur Nikola Tesla, begin 20e eeuw, en de uitwerking daarvan van de eigenzinnige Letse ingenieur Ed Leedskalnin.
De theorie van zwaartekracht (Newton) gaat uit van massa, maar deze jongens hebben laten zien dat het in werkelijkheid gaat om magnetisme. Leedskalnin had een apparaat waarmee hij de zwaartekracht magnetisch kon uitschakelen, volgens hem was dat het geheim van de piramides. Hij heeft 20 jaar lang 's nachts gewerkt aan een museum (Coral castle, Florida), waar iedereen de wonderen van de natuur kan komen aanschouwen.
Voor wie interesse heeft: ook de zon werkt elektro-magnetisch, het is geen vuurbal die uitdooft. Bijzondere eigenschap van de zon is dat het energie kan opslaan (zie de onderbouwing bij het Thunderbolts Project)


De volgende psy-op

11 september was trauma-based mind control: een combinatie van angst / emotie met het inprinten van bepaalde ideeën en woorden. Het is goed om te weten hoe het werkt. Niemand wordt geboren als zombie, maar er kan wel aan gewerkt worden. Het gebeurt iets te veel in de Amerikaanse muziekindustrie. Stanley Kubrick geeft in A clockwork orange en Eyes Wide Shut aanwijzingen over het gebruik van MK Ultra, het gaat om programma's die rechtstreeks zijn overgekomen uit Nazi-Duitsland.

De volgende grote psy-op hoeft niet persé gepaard te gaan met trauma. Het zal in ieder geval gebeuren met een grote kennis van de menselijke psyche; dus vooral ook het element van hoop moeten we niet uitsluiten. Hoop maakt blind, net als angst. De ideeën over de mysterieuze 12e planeet zijn de laatste tijd iets te populair, misschien dat daar iets mee gebeurt. Verder hebben veel mensen het over een soort van religieuze interventie, nep uiteraard. Hoe weten we dat het nep is? De echte godheid is onder onze voeten en in ons, en niet boven ons; zo simpel is het volgens mij.

Rik Clay had ook het over Lady Diana als ultieme symbiose van christendom en islam: precies datgene waar we geacht worden ons nu druk over te maken. De techniek is er al: ze zou zomaar ineens als engel kunnen neerdalen, nep uiteraard. Misschien een combinatie van angst, en daarna hoop. Het kan ook een natuurlijke gebeurtenis zijn, waarvoor vals de verantwoordelijkheid geclaimd wordt. Hoe dan ook, een poging om het collectieve denken in een bepaalde richting te sturen. Een laatste poging.

Wat wel echt is, is dat moeder aarde bezig is te veranderen, en wij ook. Een nieuwe magnetische frequentie, positie, dimensie. Dit is die cyclus van 25,920 jaar waar we over horen. Bekijk ook even de uitleg van Johan Oldenkamp. In die lijn moeten we het zoeken. Wat het ook is, het komt het hele controlemechanisme erg slecht uit.

Neil Kramer heeft twee weken geleden een goed interview gegeven over de hopeloze situatie waarin dat controlemechanisme zich bevindt, en hoe wij afstand kunnen nemen zonder hen te voeden.

John Lash is de specialist achter oude gnostische teksten, de schepping, contact met de natuur en de vraag waarom het bewustzijn achter oude teksten wereldwijd volledig de kop ingedrukt werd. De laatste twee hebben het over een moeder aarde die zwanger is, maar volgens mij is de 17-jaar oude cicada een veel betere metafoor.

Cicaden wonen eerst 17 jaar onder de grond; dan komen ze naar boven en kruipen ze uit hun oude velletje. Het lijkt even alsof alles sterft, maar de truc is natuurlijk om niet op dat oude huidje gericht te zijn, maar op wat er binnenin gebeurt. Er is een korte schok, maar na twee uur is de cicada als herboren. Cicaden zijn de meest luidruchtige insecten van Azië. Die beesten komen trouwens af op warmte, je hoort ze hier overal in de stad, vooral in de buurt van elektriciteitsdraden.

2012 en intuïtie

De belangrijkste datum in de verandering van 2012 hebben we vermoedelijk al gehad: 19 maart 2011. Sinds die dag vinden er veranderingen plaats in de kosmos, in de aarde, en in onszelf.

Hindoeïstische voorspellingen hebben het over de Kali Yuga: het duistere tijdperk. Het bijzondere van de hindoeïstische variant is dat de mens in dit tijdperk uiteindelijk niet meer in staat zal zijn om op rationele gronden een verschil te zien tussen waarheid en nepperij. Kali Yuga is daarom een uitnodiging aan de mensheid om veel intuïtiever te werk te gaan.


De heersende hindoe-godin in deze tijd heet Kali; en zij is de enige agressieve godin van het hele gezelschap goden.
Kali verwacht van mensen dat ze gechoqueerd zijn; het kwaad erkennen en samen met haar daartegen ten strijde gaan. Uiteindelijk transformeert zij daarmee in de godin van de liefde: we leven dus in een tijd van ultieme dualiteit.

Nu de parallel met 2012. Het bedrog is reëel, het gevaar ook, maar er wordt een spel gespeeld met je verstand, en dat is precies het terrein waar negatieve krachten in excelleren. Sluwheid tegenover intuïtie.

Wat voor strijd? De belangrijkste leerpunten zijn precies wat geschrapt is in het onderwijs en de media: de geschiedenis van de Federal Reserve van 1913, het Rothschild-imperium, de Russische revolutie van 1917, het creëren en tegen elkaar uitspelen van ideologieën, de kaping van Darwinisme in de 19e eeuw door de families Malthus en Rockefeller (check Kropotkin), de geschiedenis van Europese koningshuizen, de geschiedenis van Israel, Kennedy, de directed energy-wapens op 11 september 2001, 10 jaar professionele misleiding daarover, de fraude van Wall Street, het hoe en waarom van de klimaathoax, en in Nederland de corruptie in het ministerie van justitie. Het enige wat je over de islam hoeft uit te zoeken is de verbondenheid met het Vaticaan. Het enige wat je over China hoeft uit te zoeken is de verbondenheid met de VN en de wereldhandelsorganistatie. Verder teruggaan dan de 18e eeuw is onnodig verwarrend.

Wie niet bang is voor pessimisme, komt uit bij uitstekende analisten zoals Alan Watt. Zij zeggen: het systeem weet hoe je denkt, en dus zit er achter al die religieuze aannames een verschrikkelijke sluwheid. Als heersende krachten erin slagen mensen optimistisch, verzoenend, en feitelijk gelovig te houden - dan zullen mensen de essentie van die krachten niet meer inzien en al biddend of mediterend ten onder gaan. Dat klopt, en toch zit er een psychologische valkuil in dit soort eindeloze rationele analyses.
De intuitie en de bovennatuurlijke voorspellingen van Kali Yuga gaan niet over verzoening en meditatie. Kali is keihard; ze kan het kwaad identificeren, en ze vraagt om een gezamenlijke, eerlijke strijd.

Laten we eerst zien hoe het werkt. Op een eerste niveau krijgen we een botsing van religies met moderniteit voorgeschoteld en mogen we ons daar druk over maken. Je kunt je daar een leven lang mee bezighouden, als gerespecteerde onderzoeker in de sociale wetenschappen bijvoorbeeld. 
Er is een heel niveau boven; daar zitten de liegende overheden en bankiers die het eerste doelbewust voor ons uitwerken in het kader van hun plannen. Er zijn altijd wel journalisten die inzien dat machthebbers vrijwel geen foutjes maken. Gelukkig maar. 
Maar er is nog een derde niveau: dat van de groep mensen die schijnbaar de leiding hebben over allesvernietigende technieken waarin zij zelf ook zullen vastlopen. Waarom zouden ze dat doen? Op welk niveau worden zij voor de gek gehouden? 
Het is bijna om gek van te worden. Wat als de echte onderzoekers nog zeldzamer worden? Wat als niemand door de bomen het bos meer ziet? Zijn we dan uitgespeeld? Gaan we dan ons dna laten registreren? 
De mens kan maar weinig droge informatie behappen, de mens wil geloven, de mens wil hoop houden. En dus? Is het onze zwakte? Moeten we ons dan maar schuldig voelen over hoe we zijn? De mensheid leeft al miljoenen jaren op aarde, hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat we niet eerder ten onder zijn gegaan?

De beste verklaring is toch dat we op een soort keerpunt staan. Een telkens terugkerend keerpunt. De datering komt van de maya's, de verklaring van de gnosten, en de duiding van de hindoe's. Dat is nog eens samenwerking!
Ja, het gevaar staart ons recht in de ogen: een groene gevangenis waarin voor vrije mensen geen plaats meer is. Het zal vermoedelijk duidelijker worden in de loop van dit jaar, dan krijgen we een plaatsje toegewezen en is het aan ons om die te weigeren. De kracht die heerst, heerst zonder compassie maar dat laatste is precies zijn zwakte.
Vraag het de eerste de beste Indonesiër: magie bestaat, en magie vanuit sluwheid is nooit zo effectief als magie vanuit een oprecht positieve emotie. De driehoek van Kali gaat over liefde, magie en oorlog. Natuurlijke magie gaat over een connectie met oeroude krachten in de aarde. De mythe van Sophia is daarom op diep niveau echt waanzinnig interessant. Het duurde even voordat ik het doorhad, maar het idee is een soort systeem bovenop een ander systeem.

Het eerste systeem is de mens als soort. Wij zijn genetisch niet opgewassen tegen een bepaald soort kracht. Die kracht plaatst zwakheden in mensen op de voorgrond. Deze vijand kunnen wij als soort helemaal niet aan: zo simpel is het. Onze genetische code is gevormd met het oog op een heel andere situatie, hoe en waar laat ik graag in het midden. Maar deze negatieve kracht is al even oud en heeft tot nu toe nog nooit geleid tot de ondergang van de mensheid.

Waar komt het vandaan? Volgens de mythe van Sophia komt het voort uit jaloezie, omdat de schepper moeder aarde werd. Dat brengt ons in een tweede systeem. Denk mee met de mythe en je hebt de oplossing. De connectie tussen mens en moeder aarde bracht het probleem voort. Maar je zwakte is ook je kracht. Toch? Wij zijn deel van de natuur, kinderen van de schepper als je wilt.

De maan van 19 maart 2011 was vermoedelijk al de ommekeer. Ik heb hem in Amsterdam gezien, ik heb hem inderdaad even bewonderd, maar het belang is me verder ontgaan. Het was een bijzonder grote volle maan, en het ging gepaard met een zeldzame lijn, een connectie, met het centrum van de melkweg. In de hindoe-traditie leggen wij nu contact met de aarde, en dan begint de eerlijke strijd tegen negatieve krachten. Tot nog toe was die strijd oneerlijk. In onszelf: vrijheid wordt geblokkeerd door angst om uit een patroon te komen. Loslaten van die angst maakt vrij, vrij maakt verantwoordelijk, en dat geeft soms weer angst, maar het laatste soort is echt en daar valt mee te werken. We krijgen de kans om aan onszelf te werken, en dat moesten we vooral maar eens doen (zie ook het werk van Bruce Lipton op dit gebied).

Die datum staat mogelijk ook voor een begin van een verandering van het magnetisch veld / de stand van de aarde, een volledige verandering van wetenschappelijke paradigma's, en het is mogelijk ook de kracht geweest achter vier aardbevingen rond die tijd, waaronder de tsunami in Japan.
John Lash (metahistory.org) wordt soms verkeerd begrepen, alsof hij zou spreken over buitenaardse reptielen die op bezoek komen. Nee, wat er is, is er voortdurend. Het is eerder een soort oeroude negatieve kracht die er altijd is geweest. Die kracht is in principe sterker dan onze soort, maar heel zwak tegen mens en aarde samen. Welkom in de matrix, een groots en indrukwekkend systeem van afleiding. Zoals gezegd, het maakt angstig, maar het is zelf nog veel angstiger, bang voor alles wat het zelf niet beheerst: magie, maar ook creativiteit, inspiratie en zelfs satire.
Een interview met de uitleg van de Sophia-mythe staat hier; nog een link met de hindoeïstische traditie, en hier de achtergronden van Kali.

"Als het bovennatuurlijke en irrationele worden verbannen uit het bewustzijn, dan worden ze niet vernietigd; integendeel, dan worden ze buitengewoon gevaarlijk." (George P. Hansen)

Vervolg 2012 en intuitie (2)

Rik Clay

Als je een beetje vertrouwd bent met de machtspiramide, energie, symboliek en de 2012-Aquarius theorieën, dan is dit het interview. Het ellendige van veel video's is dat ze kunnen afleiden: het is vaak gedeeltelijk waar en gedeeltelijk manipulatie. We voelen dat er iets niet klopt, maar we voelen ook dat er een industrie zit achter veel alternatieve documentaires.

Neem de tijd voor Rik Clay. Hij had een helder oog voor wat er speelde. Hij legt uit dat de wereldorde ons leidt naar een gebeurtenis in 2012, dat het hun bedoeling is dat we daarin meegaan, zodat ze daarna ook de controle houden. Het wordt een meer spiritueel tijdperk, dat sowieso, maar het idee van de wereldorde is dat gewone mensen vanaf dit jaar steeds minder controle hebben.

Het idee is simpel. Denk aan georkestreerde momenten waarop grote groepen mensen bij elkaar komen. Popconcerten in bepaalde stadions, of grote bijeenkomsten met een soort ideëel doel, dat zijn momenten waarop energie wordt geconcentreerd.
Ieder land heeft zulke bijeenkomsten, en op één of andere manier gebeurt daar iets. Zolang mensen met elkaar hun energie 'doneren' aan die momenten, blijft de machtsstructuur intact. Energie die we richten op rituelen die wij niet begrijpen, komt uiteindelijk bij onze vertrouwde machten, niet bij de mensen om ons heen, en niet bij de aarde.
Als jij een emotioneel moment beleeft op een regenachtige dag in Oktober op een veldje van een achterafcamping in Twente of waar dan ook, dan is er niets aan de hand. Leef je eigen leven.
Als al jouw emoties uitgaan naar een moment op de Dam in Amsterdam op 4 mei om 8 uur, ergens tussen het monument en het paleis, dan is wel wat aan de hand.

We worden op allerlei manieren uitgenodigd om te geloven dat er heilige momenten nodig zijn om überhaupt een onderscheid te kunnen maken tussen goed en kwaad, maar let wel: het gaat hier allang niet meer over jouw eigen goed en kwaad. Het is voor je uitgedacht.
Doe je eigen onderzoek, of doe dat niet. Maar iedereen voelt dat er iets is met dat moment op de Dam. Het is meer dan rouw, en het ligt allemaal erg gevoelig. De koninklijke familie, regeringsleiders, legerleiders, de dagen ervoor krijgen we indringende documentaires te zien, maar ergens in ons achterhoofd herinneren we ons ook nog dat de grootste nazi's na de oorlog met spoed zijn overgebracht naar de Verenigde Staten. Von Braun, Hjalmar Schacht, hele colonnes. De top van joodse wetenschappers zat er al.
Waarom staan wij daar op de Dam? O ja? Waarom staat de hele legerleiding daar dan ook? Hoe dan ook, in Nederland is 4 mei één van de belangrijke energiemomenten.

Iemand die veel werk gemaakt heeft van het idee achter zulke massabijeenkomsten is Matthew Delooze, een voormalige Britse fabrieksarbeider zonder enkele connecties, die ergens in de jaren '90 ineens iets begon te begrijpen. Achteraf was hij een van de allereersten die begon over de impact van energiepunten in de moderne samenleving. En stug volhield.

Een evenement dat dit jaar onze energie vraagt is de Olympische Spelen in Londen. Meer dan ooit in de wereldgeschiedenis kan de energie van een groot deel van de hele wereldbevolking op een bepaald moment en bepaalde plek geconcentreerd worden. Het stadium in Londen ligt exact op een energielijn (leylijn), net als de voormalige tempel van Zeus in de oud-Griekse stad Olympia, en dat is waar de vlam sinds 1936 iedere twee jaar vandaan gehaald wordt. Het ritueel is dit jaar op 10 mei. Bijna iedereen vindt het saai, maar het zal zeer zeker weer op tv worden uitgezonden. Als we het hebben over de concentratie van energie, dan moeten we terug naar de plek waar de vlam begint: de verwoeste tempel van oppergod Zeus.

Het is een behoorlijk occulte bedoening. Het gaat hier om spirituele overgave. De tempel (of wat er van over is) heeft een centrale plek. 11 + 11 vrouwen in de kring. De knappe Griekse priesteres schijnt het volgende te zeggen: Laat de hemel, aarde, zee en wind stilvallen. Laat de god van de Zon ons begeleiden. Het ritueel is ingezet sinds de spelen van Berlijn in 1936. De vlam heeft een hele weg te gaan, langs belangrijke monumenten, van hand tot hand, tot in het stadium.
Dit is dus wat de Griekse keizer Theodosius II in de 5e eeuw verbood; hij vond het heidens, hij liet de tempel van Zeus verwoesten en het zou tot de 18e eeuw duren voordat de Olympische spelen langzaam nieuw leven ingeblazen zou worden. Mijn vermoeden is in ieder geval dat dit ritueel erg lijkt op dat van de 5e eeuw. Nogmaals: onze hele machtsstructuur komt uit de 18e eeuw.
Concentratie en verplaatsing van energie. Ik heb geen idee waar dat uiteindelijk terecht moet komen, maar dat is het idee. Mensen kunnen het hele systeem voeden, via valse symboliek. Dat is het meest krachtig als het verbonden is aan zingeving. Aangeleerde zingeving. Het altaar, de doop, de koningin, de Dam, het bevrijdingsfestival, de spelen, de politieke partij, het klimaat. Je kunt je hele zingeving leggen in een club die je meteen een heel welkomspakket stuurt... maar ben je het dan nog wel zelf? Of word je het geleidelijk zelf? Het geweldige nieuws is: dat hele 'voeden' stopt zodra je je er bewust van bent. Je houdt dan controle over je energie; tenminste dat kan ik me zo voorstellen.

Er bestaat een belangrijke video van de eindceremonie van de Olympische spelen in Beijing 2008. Ik heb die ceremonie nooit live gezien, ik heb geen interesse om zoiets live te zien, maar schrik niet: tijdens die ceremonie wordt de bomaanslag in Londen nagespeeld (zie de link). Die aanslag was op 7 juli 2005, precies één dag nadat Londen de Olympische spelen kreeg toegewezen (zie de foto). Er was een mensenmassa. Energie. We weten een en ander over alle leugens rond 7 juli - hoop ik-, maar blijf daar vooral niet in hangen. 

Tijdens die ceremonie wordt een Brits meisje uitvoerig geïnitieerd in iets: vervolgens betreedt ze de dubbeldekker, het wordt donker, de hele bus klapt open; er zijn 13 paraplu's, er is geen meisje meer, maar wel ineens een live-optreden van de gitarist van Led Zeppelin. En vanwege de muziek gaat iedereen klappen. Dit zijn van die ceremonies die miljoenen of miljarden mensen geacht worden wél live mee te maken, maar niet te begrijpen. Wie verzint zoiets? Er waren 13 slachtoffers. Het moment in die ceremonie is op youtube niet meer te zien. Dat is misschien niet de bedoeling. Als we het terug willen zien, moeten we het hebben van een ietwat vreemde site. Mijn vraag is simpel: waarom komt dat meisje niet terug? O, dan heb ik meteen nóg een vraag: wat doet dat jongetje bij dat ritueel in Olympia ? Gewoon voor de zekerheid, want straks sta ik zelf onwetend en onbegrijpend te juichen bij één of ander publiekelijk gratis evenement. Hoe werkt dit?

Rik Clay gaat in op zulke symboliek, de numerologie erachter, en de plaats in het grotere geheel, ruim voordat die ceremonie in Beijing werd gehouden. Hij gelooft dat we binnenkort een grote deceptie voorgeschoteld krijgen, en dat het aan ons de taak is om wat dat is vooral niet te geloven. In het bovenstaand interview met Red Ice Radio (2008) spreekt hij onder meer over prinses Diane, en over de symbolische bedoeling van haar ongeluk in het licht van een nieuwe wereldreligie (controle): de ultieme symbiose van christendom en islam.
Veel manieren van denken kunnen vastroesten in hun omlijnde kaders, dat is net zo goed het geval bij New Age als bij paniekinformatie, het roest vast. Als je de tijd voor neemt voor het interview, krijg je voortdurend de indruk dat Rik met al zijn enthousiasme en optimisme iets veel spirituelers op het spoor was. Iets wat iedereen kan bevatten. En dat voor iemand van 25 jaar.
Het is een beetje onduidelijk waar zijn materiaal is gebleven (veel staat hier). Bovenstaand interview heeft nog een follow-up: het gaat om totaal 4 uur waarin hij alles op een heldere manier uiteenzet, en het staat allemaal nog online. Eén dag na dat interview is er iets gebeurd wat heeft geleid tot zijn dood.
Rik heeft de olympische spelen van Beijing nooit gehaald.

Das Urwort

Deze man heeft een boek geschreven over de verdeling van elektromagnetische energie in organismen (O, leuk!)
Michael König. Hij vond dat de quantumfysica te veel was blijven hangen in de snarentheorie; terwijl er meer verklaringen te vinden zijn in elektromagnetische energie. Hij heeft het over gedachten die in een ruimte (in de elektronen) bewaard blijven. Bewustzijn en persoonlijkheid die niet aan het fysieke lichaam zijn gebonden, en na de dood in verzwakte vorm kunnen blijven bestaan.

Dit is de wetenschap achter het zesde zintuig: aanvoelen wat er gebeurd is in een bepaalde ruimte, het lezen (of horen) van gedachten, en de 'aanwezigheid' van overleden personen. Hij gaat ook in op de evolutie van het bewustzijn, de theorie van zwaartekracht, en de dimensie van tijd. Tijd is echt het grootste raadsel wat mij betreft. Ik ken iemand die weet wat er gebeurt seconden voordat het gebeurt. Onverwachtse dingen, elke week wel iets. De vraag is wel of je ermee te koop gaat lopen, want er is nogal eens een cultuur van: 'en dat moet ik geloven?'

Parapsychologie is een wetenschappelijke discipline die algemeen geaccepteerde wetenschappelijke methoden gebruikt om controversiële zaken te onderzoeken. Ik heb hier verder geen ervaring mee, behalve dat ik me eens een paar maanden heb verdiept in de website www.parapsy.nl van de universiteit van Utrecht. Ze hebben testjes waar je echt van staat te kijken. Iedereen kan het én iedereen gebruikt het in het dagelijks leven, maar de een veel meer dan de ander. Een goede documentaire over de verschillende fenomenen is 'Something Unknown'.
Het is vermoedelijk ook elektromagnetische energie (nulpuntenergie) wat straks gebruikt gaat worden in plaats van fossiele brandstoffen - mits de tijd er klaar voor is. Die energie is overal om je heen en is gratis, de technologie wordt op dit moment al uitgewerkt, maar het probleem is eenvoudig: er zijn nogal wat posities in het geding. Het is aan ons of we die posities nog langer serieus nemen.

De toren van Babel

Economische groei

Veel mensen die geloven in de opmars van Azië, laten zich misleiden door groeicijfertjes. Het idee is vaak heel eenvoudig: als het in Azië economisch goed gaat, zullen Aziaten vast iets doen wat we in het westen zijn vergeten. Vanuit het westen gaat die gedachte ook vaak weer gepaard met een christelijk schuldgevoel..: "en dat is maar goed ook."
Vanuit Azië is de gedachte ook uitgewerkt; hier vaak vanuit een zekere trots. Vpro's tegenlicht heeft ooit eens een reportage gemaakt over Kishore Mahbubani, een hoogleraar in Singapore die precies vertelt wat 'kritische' mensen in het westen willen horen: onze tijd is over, tijd voor Azië.

Er zit een probleem in deze redenering, maar ik kan mensen wellicht niet overtuigen. Mensen geloven wat ze willen geloven. Het punt is dat er steeds maar één argument wordt gebruikt: economische groei, de ecomische cijfertjes. De rest wordt er dan omheen verzonnen.

Waar de redenering aan voorbij gaat, is dat het systeem op instorten staat. En het is precies het systeem dat op instorten staat, dat in Azië ieder jaar verder wordt uitgewerkt en dat hier de economische impuls geeft. Meer van hetzelfde. Maar hoe zit het dan met die opmars? Komt het door de andere Aziatische manier van denken? Kom op, heeft de groei van Dubai iets te maken met de Arabische manier van denken?
Net als Dubai wordt China gebouwd door westerse ingenieurs, en goedkope arbeiders. China draait op goedkope arbeid. De Chinese cultuur kenmerkt zich verder door een enorm wantrouwen overal waar mensen samenwerken, en dat is precies waarom China zo weinig ambities waar kan maken.
Wat deden wij in Nederland eind jaren '90 zo wonderwel goed, dat het economisch zo goed ging? Niks. De waarde van huizen steeg, dat was alles. De rest was een gevolg daarvan. Economische voorspoed in Azië is vooral terug te voeren op de stijgende prijzen van onroerend goed. En dat is omdat grote bedrijven hun productie hebben verplaatst. En dat is weer direct terug te voeren op een beslissing buiten China om: de oprichting van de Wereldhandelsorganisatie in 1995.


Het aquarium van Singapore

Ik bezocht in 2008 het grote aquarium van Singapore, het grootste aquarium van Azië. Het aquarium van Singapore is zo groot dat vissen geen idee hebben dat ze eigenlijk  in een aquarium rondzwemmen. Dat kan ik me zo voorstellen. Je loopt er als bezoeker als het ware doorheen, in een lang pad onder de vissen door. Vissen voelen zich vrij, ze maken niet die treurige rondjes wat je in Artis ziet. Een paradijsje voor de vis.
Zodra je het aquarium verlaat, kom je op Sentosa Island. Sentosa Island is een kunstmatig aangelegd eiland met overal idyllisch aangelegde stranden en palmbomen, alles zo groot dat mensen eigenlijk geen idee hebben dat ze in een kunstmatig project rondlopen. En het hoeft ook niet. Overal is rekening mee gehouden. Fotoplekjes zijn aangegeven, de palmbomen staan op de juiste plek, de juiste winkeltjes. Je kunt eerst je geld uitgeven, en daarna naar het strand. Of andersom; eerst naar het strand, en dan je geld uitgeven. De mensen die Sentosa Island hebben opgezet, hebben kennis van de menselijk psyche. Je voelt je vrij. Niet dat eeuwige gedrentel wat je in de V&D ziet. Een klein paradijsje voor de mens. Het gevoel dat je in één grote nepperij rondloopt vervaagt snel. We hebben hier te maken met professionals.

Het is zo goed gedaan, dat het eigenlijk één grote grap wordt. Want na het aquarium en Sentosa Island kom je in de binnenstad van Singapore dat feitelijk ook in een paar jaar tijd is opgezet. Er zijn geen files. Er zijn wel taxichauffeurs die het een en ander uitleggen. Singapore wordt gerund als bedrijf, en is opgezet door één zakenman. Wie het geld heeft is welkom, wie dat niet heeft mag vertrekken. Mensen die al generaties lang in Singapore wonen, vertrekken naar Maleisië. Ze maken plaats voor mensen met geld, vanuit allerlei landen. Er zijn koloniale gebouwen, er zijn gezellige straatjes. Dat wil zeggen: de oude gebouwen en straten van de Hollanders en de Engelsen uit de 17e eeuw zijn afgebroken. Maar geen zorgen, ze zijn precies op dezelfde manier en op dezelfde plek nagebouwd, want dat is goedkoper. Er is zelfs een bruine kroeg, met donkerbruine planken die lichtjes krommen. Voor de sfeer. Nep. Je kunt er rode wijn bestellen.
Een metafoor van Plato doemt op: de grot. Wat we zien is projectie. Welkom in de filosofie. De eerste vis die opmerkt: Hé verrek we zijn niet in de zee, we zijn in een groot aquarium!
Daar ging de allegorie van de grot volgens mij over, maar lees hem vooral nog eens na. Maar goed, als je het leuk wilt houden kom je met je vriendinnetje, en dan is de grot van Plato niet een gezellig onderwerp om over te beginnen. En rode wijn wel.


Central Plaza: een warenhuisketen

In Thailand bestaat het allemaal ook. Hier heet het Central Plaza. Alles wat je nodig hebt, vind je in Central Plaza. Iedere wijk heeft een Central Plaza. Een Central Plaza is een plek waar veel mensen zich prima thuis voelen. In een Central Plaza is altijd lawaai, er zijn computerspelletjes, er is airconditioning, er zijn restaurants, er is een meubelboulevard, er is een bioscoop, er is een hoek met talenscholen, met muziekscholen, met sportscholen. Ze zijn overal hetzelfde: het gebrek aan variatie komt dit keer toch echt door marktwerking. Ironie van de geschiedenis zullen we maar zeggen. Van de talenscholen weet ik dat die in Bangkok allemaal in handen van dezelfde eigenaar zijn. Voor de restaurants geldt eigenlijk hetzelfde. Van de rest kan ik het niet bevestigen, maar ik heb zo mijn vermoedens. Central Plaza's zijn in de jaren '90 gebouwd onder Thaksin, de rijkste zakenman van het land met de bekende connecties in Londen.

Ik heb in januari één maand in een Central Plaza gewerkt en je hebt de hele dag geen idee wat voor weer het buiten is. 's Avonds hoor je pas dat het die dag geregend heeft. Wat ik nog het meest merkwaardig vond, is dat mensen om half negen letterlijk staan te wachten tot de Central Plaza opengaat. Het gaat vaak uit van meisjes, met hun brave vriendjes erachteraan. Je kent het wel. Net de Kalverstraat maar dan in één groot gebouw. Aziaten houden vaak van goed eten, en weten dan ook precies waar en op welke verdieping je moet zijn.
Het punt is natuurlijk dat veel mensen zich uiteindelijk gedwongen zien om ook te gaan werken in een Central Plaza. De laatste paar jaar geldt dat ook voor westerlingen die hierin verstrikt raken (vaak via een partner). Er is altijd werk voor ons in een Central Plaza. Kleine familiezaakjes in Azië (want dat is wat Chinezen heel goed kunnen), ze worden allemaal opgeslokt door de Central Plaza.
Eén gebouw waar je al je geld verdient én waar je al je geld uitgeeft. Je wordt vanzelf kwetsbaar, lijkt me. Survival skills teruggebracht tot een reeks routinehandelingen. Maar met de economische groei zijn er weinig mensen die vragen stellen. En wie ben ik om me arrogant op te stellen? Doe mee, we zijn in Azië. Hetzelfde geldt voor Macao, hetzelfde geldt voor Dubai. Het is in Azië wellicht allemaal iets zichtbaarder; maar in feite speelt in Europa precies hetzelfde. Alleen verzinnen Europeanen er soms iets verstandigs bij zodat we het kunnen verantwoorden.


Filosofie van stad en handel

Een andere metafoor van Plato is de samenleving als bijenkorf. Plato vergeleek de ideale staat met een bijenkorf. Idealiter kan iedereen er een plekje vinden. Maar... Plato ziet de burgers van de stad als de darren in een bijenkorf (de mannelijke bij die je liever niet in je korf wilt hebben). De darren komen wel steeds, maar ze worden al snel door de werkbijen uit de korf verdreven.
Wij zijn de darren van de moderne samenleving. Je zit in een systeem waarin je jezelf niet kunt voeden. Er is dus een nieuw handelsmiddel nodig: geld. Bij iedere transactie tussen twee personen komt een derde persoon kijken, en dat is wie het geld beheert. De afwezige derde partij die ergens in een duistere dealroom de waarde bepaalt van iedere transactie tussen jou en je buurman. Het heeft iets onnatuurlijks, want mensen zijn van nature gewend (en in feite gemaakt) om in veel kleinere gemeenschappen te leven. Ons hele lichaam en onze hele manier van doen past bij de jagers & verzamelaars. Mensen hebben een netwerk van gemiddeld 20 a 30 personen om zich heen met wie ze echt afspraken hebben, daarboven wordt het voor iedereen te veel. 

Ik ben een paar maanden terug toevallig gestuit op de radioprogramma's van Alan Watt, een man die gelukkig niet voor iemand werkt. Denkers die voor iemand werken vertrouw ik meestal niet. Alan Watt is een eeuwige cynicus die bijna terloops uitlegt dat het systeem van beschavingen 6.500 jaar oud is. Precies de tijd dat mensen worden ondergebracht in steden. Het idee dat beschavingen iets geweldigs zijn is ook 6.500 jaar oud. Al die tijd is er een derde partij bij die het geld beheert en die er alle baat bij heeft om de cultus hoog te houden. Er is over nagedacht.
Wie het geld beheert, heerst over de mensen. En dat is natuurlijk weer een uitspraak van Mayer Amschel Rothschild; een van de belangrijkste namen voor de geschiedenis van de 18e t/m 21e eeuw. Maar ook de familie Rothschild komt niet zomaar uit de lucht vallen. Wat Alan Watt erg goed uitlegt, is dat er een systeem is van elkaar opvolgende beschavingen, waar een kleine elite blijvend van profiteert. De elite verhuist; de symboliek verhuist telkens mee. De Joden en vrijmetselaars hebben het van de Katholieken, die hebben het van de Romeinen, die van de Grieken, die van de Minoïers, de Egyptenaren, de Sumeriërs, en via de Perzen en de Armenen is er altijd een connectie geweest met de Chinezen. De elite creëert oorlogen, verdient geld, en daarmee faciliteren ze hun eigen verhuizing. Oorlogen leveren geld op, omdat de gewone man gedupeerd wordt. Zich laat duperen, want daar gaat het om. Op het gebied van literatuur kan ik in dit verband Reis naar het einde van de nacht aanraden van Céline. Een schrijver die haarscherp doorhad wat er speelde. In 1932.


Symboliek en de toren van Babel

Er is ontzettend veel te leren op het gebied van symboliek. Religieuze symboliek blijft in principe steeds dezelfde, eigenlijk precies wat je in Zeitgeist leert. Symboliek is de taal van de elite. Die voeren geen strijd. Die maken afspraken. Die verhuizen.
Wie religie en symboliek wil doorgronden komt vanzelf uit bij astrologie. Het is echt iets van de laatste tijd dat je de sterrenhemel nergens meer ziet. Ik kan me niet voorstellen dat ik de enige ben die op zoek is naar wat ik in de jaren '80 overal zag. De sterrenhemel. Het zal wel aan mij liggen, maar ik zie enkel nog Orion en Sirius, hooguit. Generaties voor ons baseerden hele verhalen op de twaalf sterrenbeelden, die we nog steeds vertellen. Het hele scheppingsverhaal is een samenspel van sterren, veel symboliek uit deze tijd komt uit de sterren.

Hoe langen blijven we geloven in alle termen van nu? Verdere centralisering? Mooie verhalen over multicultuur aan de ene kant, en mooie verhalen over botsende beschavingen aan de andere kant? EU, UN, IMF, UDHR, ASEAN? Alles in één systeem onderbrengen? De toren van Babel? Ging dat niet over hoogmoed?

Ooit werd er op de hele aarde één enkele taal gesproken.

Toen de mensen in oostelijke richting trokken, kwamen ze in Sinear bij een vlakte, en daar vestigden ze zich. Ze zeiden tegen elkaar: ‘Laten we van klei blokken vormen en die goed bakken in het vuur.’ De kleiblokken gebruikten ze als stenen, en aardpek als specie.

Ze zeiden: ‘Laten we een stad bouwen met een toren die tot in de hemel reikt. Dat zal ons beroemd maken, en dan zullen we niet over de hele aarde verspreid raken.’

Maar toen daalde de Heer af om te kijken naar de stad en de toren die de mensen aan het bouwen waren.

Dit is één volk en ze spreken allemaal een en dezelfde taal, dacht de Heer, en wat ze nu doen is nog maar het begin. Alles wat ze verder nog van plan zijn, ligt nu binnen hun bereik. Laten wij naar hen toe gaan en spraakverwarring onder hen teweegbrengen, zodat ze elkaar niet meer verstaan.

De Heer verspreidde hen van daar over de hele aarde, en de bouw van de stad werd gestaakt. Zo komt het dat die stad Babel heet, want daar bracht de Heer verwarring in de taal die op de hele aarde gesproken werd, en van daar verspreidde hij de mensen over de hele aarde. (Genesis 11)

Gooi vooral je bijbel niet weg, daar komt het op neer. Er zijn meerdere exegesen van dit verhaal (zie Ipsissimus), maar de belangrijkste die steeds terugkomt is hoogmoed. Babel was het koninkrijk van Nimrod, en dat betekent letterlijk rebellie. Babel staat voor oud Hebreeuws Balal (in verwarring brengen), maar óók voor oud Assyrisch Bab-ili (poort van God). De misleiding is compleet: mensen die denken dat ze het juiste doen en het koninkrijk van God betreden, komen in dienst van één grote opstandige stad. Van ene Nimrod die enkel beroemd wil worden. Vandaar dat die stad nooit afkomt.
De architectuur van het Europees parlement in Straatsburg is ongetwijfeld een knipoog naar het schilderij van Brueghel en de Babylonische spraakverwarring, maar Babel gaat over zo veel meer dan alleen spraakverwarring.
In het Nederlands is de bijbelse uitdrukking bewaard gebleven: 'hoog van de toren blazen'.
En er staat: "Ze spreken allemaal een en dezelfde taal". Zullen we taal eens breder interpreteren? Mensen die wereldwijd dezelfde narrative hanteren, mensen die meegaan in dezelfde valse dilemma's, mensen die wereldwijd via dezelfde websites en sociale netwerken met elkaar verbonden zijn.
Eén toren, reikend tot in de hemel. Met enige fantasie doemt het shoppingmall-systeem op. Winkels die allemaal in handen zijn van dezelfde eigenaar met dezelfde connecties. Supermarkten met dezelfde producten, apotheken met dezelfde producten, dezelfde licenties van de farmaceutische industrie. Mensen die allemaal werken voor dezelfde jongens, die uiteraard niet willen dat je dat doorhebt. Geen ruimte voor mensen die echt voor zichzelf beginnen, zoals Sjoerd Kooistra om maar iemand te noemen. Hetzelfde geldt voor de politiek en de media.
Eén groep jongens. En zij zagen dat het goed was.

Cyclus van de sterren

We kunnen erin meegaan, we kunnen het negeren, en we kunnen andere partners zoeken. Zullen we de Azteken en de Maya's eens nemen? In de tijd waarover we spreken waren er handelsroutes met China, maar niet met Amerika. Wat hadden zij te melden over dit jaar? Peter Toonen is de Nederlandse expert op het gebied van de Maya-kalender; zijn lezingen zijn goed te volgen.
Of Stonehenge, wat hebben de vroege Europeanen ons nagelaten? Ook zij verwijzen naar 2012 (via Sumerisch spijkerschrift) En de piramides? Ik moet een uitstapje maken naar de esoterie (met alle plezier), maar daar vinden we de uitleg dat de grote piramides in Giza veel ouder zijn dan 4.000 jaar.
Egyptenaren kwamen de piramides van Giza tegen, begrepen ze niet, en gaven ze een nieuwe functie als graf. Dat gebeurt voortdurend. Zo is ook Stonehenge naderhand gebruikt als graf. De Egyptische beschaving en symboliek staat dan los van de grote piramides van Giza, want die verwijzen naar de sterren en (alweer) naar het jaar 2012. Het zit hem in de verschillende positie van de drie kleinere piramides naast de drie grote, dat weer correspondeert met opkomst van de drieling van Orion in verschillende tijden. We kunnen het de Egyptenaren verder ook niet kwalijk nemen. In Nederland is Johan Oldenkamp in dat opzicht de piramideman; zijn lezingen zijn ook goed te volgen. In het Engelse taalgebied is er een lange informatieve lezing van Santos Bonacci over de sterrenhemel, wetenschap, astrologie en alle mythologieën.

6.500 jaar steden en beschaving. Eén sterrenbeeld duurt 2.160 jaar. Dat is precies de tijd dat het duurt dat een sterrenbeeld dominant is. Drie maal 2.160 is 6.480. Twaalf maal 2.160 is 25.920 en dat is de precessiecyclus die de zon maakt.
Na 25.920 jaar staat de zon weer op hetzelfde punt, het is een bekende cyclus in de sterrenkunde. De ster Sirius komt op het moment steeds dichterbij; na 13 millennia wordt hij weer kleiner. Het enige wat ons te doen staat is geloven dat sterren invloed hebben op mensen. Alles valt en staat met geloof, en het is maar net wat mensen willen geloven. Astrologie, nog zoiets om je in te verdiepen.
De dialoog 'Staatsman' van Plato gaat over de aard van macht. Eén personage legt uit dat veel overgeleverde mythes in feite één voor één zijn terug te voeren op een grote cyclus. De periode waarin mensen een staatsman nodig hebben, zou namelijk bestaan naast een even lange periode waarin mensen "spontaan" leven en direct geleid worden door God. Zonder staatslieden. In de meest complete cyclus van allemaal: één van sturen en loslaten. Lees God als ster of zon en je hebt het over de invloed van de precessiecyclus, lijkt mij.
Ik zeg niet dat we teruggaan naar de tijd van de jagers & verzamelaars, maar wel dat we meer kunnen dan van de ene beschaving naar de andere hollen. Meer dan ons laten vangen in een warenhuisketen met dezelfde producten, dezelfde diensten en dezelfde taal. We gaan naar een kleinschalige economie, op basis van vertrouwen.

2012 staat dan voor bewustwording, en niet voor rampen. De grote ramp is dat het traject naar een wereldoorlog en volledige controle al helemaal is uitgestippeld, uiteraard met enthousiaste steun van de Verenigde Naties en hun universele mensenrechten (want als we die niet hadden...). Alles verloopt volgens plan.
Maar de vraag is wel of wij straks nog komen opdagen.
"Stell dir vor, es ist Krieg, und keiner geht hin..." (Bertolt Brecht)